Symfonie van stromend vuur en vergeten ijs

Symfonie van stromend vuur en vergeten ijs

In deze compositie ontvouwt zich een ontmoeting tussen twee oerprincipes. Aan de ene zijde ademt een kosmische stilte: blauw, wit en zwart vloeien samen tot celachtige structuren die doen denken aan sterrennevels, marmering, of het geheugen van een diepe oceaan. Aan de andere zijde pulseert een vurige energie, een eruptie van rood, oranje en geel die de intensiteit van zonnevlammen en aardse rituelen oproept.

Tussen deze twee polen ontstaat een zone van alchemie — een grens waar water en vuur elkaar raken, waar kleur zich transformeert en tijd lijkt te vertragen. Het werk functioneert als een passage. Waar deze twee werelden elkaar raken, ontstaat een zone van transformatie, een overgangsruimte waarin het organische en het kosmische, het vloeibare en het vurige, elkaar niet bestrijden maar in elkaar overvloeien.

Aan de linkerzijde ontstaan marmerachtige structuren in blauw, wit en zwart. Ze suggereren zowel kosmische nevels als biologische processen, alsof het werk zich bevindt op de grens tussen microscopisch en astronomisch. De rechterzijde daarentegen ontvlamt in rood, oranje en geel — kleuren die verwijzen naar lava, zonnevlammen en rituele hitte.

Deze schildering nodigt de toeschouwer uit om niet alleen te kijken, maar te voelen hoe elementen zich mengen, botsen en opnieuw vorm vinden. Het is een herinnering aan wat stroomt, wat brandt, en wat in voortdurende beweging blijft — zowel in de natuur als in onszelf. Van stilte naar intensiteit, van koelte naar gloed, van oorsprong naar ontbranding. Het is een schildering die niet alleen gezien wordt, maar ervaren — een passage tussen elementen, emoties en tijdschalen.

Schilderij op canvas

Acrylverf

50X50