Een kosmische ruimte vol kleur en vervormde hemellichamen

Een kosmische ruimte vol kleur en vervormde hemellichamen

Voor je ontvouwt zich een uitgestrekte kosmos waar kleur geen rand kent en licht zich gedraagt als vloeibaar geheugen. De ruimte ademt in schakeringen van turquoise, diepgroen, bruin en rood, alsof oeroude nevels elkaar overlappen als lagen van vergeten tijd. Daartussen zweven strepen bruin en donkerbruin, als sediment van sterren die lang geleden zijn ingestort en nu als stoflijnen door het universum trekken.

Flarden goud fonkelen ertussen, niet als gewone glinsteringen maar als pulserende aders — alsof het heelal zelf een hartslag heeft. Witte en grijze wolken van kosmisch gas kronkelen erdoorheen, soms transparant, soms zo dicht dat ze lijken op marmer dat langzaam in beweging is.

Overal verspreid hangen sterren in onregelmatige clusters: sommige scherp en helder, andere vervormd alsof ze door onzichtbare stromingen worden uitgerekt. Planeten draaien traag in onmogelijke banen — bolvormig, ovaal, soms zelfs asymmetrisch, alsof de natuurwetten hier slechts suggesties zijn. En tussen hen zweven vervormde hemellichamen: half gesmolten manen, kristallijne schijven, spiraalvormige massa’s die licht breken in kleuren die niet op aarde bestaan.

Het geheel voelt als een plek waar schepping en verval gelijktijdig plaatsvinden — een kosmische atelierruimte waarin het universum zelf experimenteert met vorm, kleur en betekenis.

Schilderij op canvas

Gebruikte verf: Acrylverf

Afmetingen: 50X50